สถานที่ท่องเที่ยวที่คุณไม่เคยเห็น
ผาเงิบ เป็นเงื้อมผาสูงชัน มีพื้นที่โล่งมีชะง่อนผาเว้าลึกเข้าไปเพียงพอสำหรับบังแดดบังฝนได้ อยู่เคียงลำน้ำห้วยแก้วที่ไหลริน มีโขดหินและแอ่งน้ำสำหรับลงเล่น และเงื้อมผาให้พักผ่อนหย่อนใจ บริเวณนั้นมีการสร้างแท่น มีรอยประทับรูปมือและเท้าสีแดง มีข้อความเขียนบอกไว้ว่าเป็นรอยฝ่ามือและเท้าของครูบาศรีวิชัย สิริวิชโย ผู้สร้างถนนขึ้นดอยสุเทพ
แก่งลำดวน หรือ น้ำตกแก่งลำดวน ตั้งอยู่ในเขตสถานีพัฒนาและส่งเสริมการอนุรักษ์สัตว์ป่าอุบลราชธานี น้ำตกแก่งลำดวนเป็นน้ำตกที่ไหลมาตามแก่งหิน มีความยาวประมาณ 200 เมตร โดยเป็นส่วนหนึ่งลำน้ำลำโดมใหญ่ บรรยากาศโดยรอบร่มรื่นไปด้วยพันธุ์ไม้นานาชนิดโดยเฉพาะต้นลำดวนซึ่งมีอยู่มาก อันเป็นที่มาของชื่อน้ำตกแห่งนี้ ด้วยความสวยงามตามธรรมชาติของแก่งหิน ประกอบกับความใสสะอาดของสายน้ำ ทำให้แก่งลำดวนมีผู้เดินทางมาเยี่ยมเยือนไม่เว้นแต่ละวัน กิจกรรมที่น่าสนใจของแก่งลำดวน ได้แก่ การลงเล่นน้ำท่ามกลางบรรยากาศอันร่มรื่น และการเดินชมธรรมชาติตามเส้นทางที่จัดไว้ซึ่งจะผ่านถ้ำและแก่งต่างๆ พิเศษไปกว่านั้นคือ ในช่วงปลายเดือนสิงหาคม ถึงกลางเดือนกันยายน นักท่องเที่ยวจะได้ชมปรากฏการณ์อันน่ามหัศจรรย์ที่เรียกว่า “กุ้งเดินขบวน” ซึ่งเป็นปรากฏการณ์ที่กุ้งฝอยนับล้านตัวพร้อมใจกันเดินพาเหรดบนพลาญหินเลียบแก่งน้ำ มุ่งหน้าสู่ยอดเขาสูงบนเทือกเขาพนมดงรัก โดยจะเดินขบวนในช่วงกลางคืนหลังฝนตกหนักหรือสายน้ำในแก่งมีความเชี่ยวกราก
วนอุทยานน้ำตกพ่าน อยู่ในท้องที่บ้านลำแคลง หมู่ที่ 4 ตำบลปะเหลียน อำเภอปะเหลียน จังหวัดตรัง อยู่ในเขตป่าสงวนแห่งชาติป่าเทือกเขาบรรทัด แปลงที่ 2 ตอนที่ 1 ตามแผนที่ท้ายกฎกระทรวงฉบับที่ 108 (พ.ศ.2508) มีเนื้อที่ประมาณ 9,219 ไร่ กรมป่าไม้ได้ประกาศจัดตั้งเป็นวนอุทยานเมื่อวันที่ 29 กันยายน 2540
อุทยานแห่งชาติขุนน่านเป็นพื้นที่ที่ได้รับประกาศเป็นอุทยานแห่งชาติตามพระราชกฤษฎีกากำหนดบริเวณที่ดินป่าดอยภาและป่าผาแดงในท้องที่ตำบลดงพญา ต.บ่อเกลือ ต.ภูฟ้า อ.บ่อเกลือ จ.น่าน ให้เป็นอุทยานแห่งชาติ พ.ศ. 2552 วันที่ 15 ก.ค. 52
พื้นที่บ้านห้วยน้ำโป่ง มีป่าไม้ธรรมชาติที่สมบูรณ์และมีโป่งที่เกิดขึ้นตามธรรมชาติเป็นที่รู้จักของคนทั่วไปในนามของโป่งสันปิ๊ก ซึ่งอยู่ห่างจากหมู่บ้านไปทางทิศเหนือประมาณ 1,500 เมตร ที่โป่งแห่งนี้จะมีสัตว์ป่าและนกมาใช้ประโยชน์จากโป่งอยู่เสมอจากการสำรวจสัตว์ป่าในเดือนมกราคม ปี พ.ศ.2541 โดยเจ้าหน้าที่เขตรักษาพันธุ์สัตว์ป่าสันปันแดน ได้พบเห็นนกยูงและรอยเก้งที่มาใช้ประโยชน์จากโป่ง นอกจากนี้ยังพบร่องรอยของสัตว์ป่าประเภทอื่น ๆ อีกหลายชนิด เช่น กระรอกดิน ชะมด อีเห็น แมวดาว เสือไฟ หมูหริ่ง หมูป่า รวมทั้งสัตว์ป่าจำพวกลิง ค่าง ชะนี จากการสำรวจดังกล่าวได้บ่งบอกถึงความสมบูรณ์ของป่า และจำนวนประชากรสัตว์ป่าที่มีอยู่ในชุมชน บ้านห้วยน้ำโป่งได้เป็นอย่างดี
อุทยานแห่งชาติหมู่เกาะช้าง ได้รับการจัดตั้ง เป็นอุทยานแห่งชาติเมื่อ พ.ศ. 2526 ประกอบด้วยเกาะช้าง และหมู่เกาะใกล้เคียง อีก 47 เกาะ และมีเกาะที่มีลักษณะเป็นหินโผล่ขึ้นมา อีกเป็นจำนวนมาก พื้นที่กลางเกาะส่วนใหญ่ เป็นภูเขา และป่าดิบชื้น มีที่ราบ อยู่ตามขอบเกาะ ก่อนถึงชายหาด ของอ่าวต่างๆ ที่ราบเหล่านี้ ส่วนใหญ่ เป็นสวนมะพร้าว สวนยาวพารา และสวนผลไม้อื่นๆ เช่น เงาะ ทุเรียน ส้มโอ โกโก้ ตลอดจน เปิดเป็นที่พัก ของนักท่องเที่ยว
เป็นลักษณะแก่งหินลานหินของลำห้วยเลาปกคลุมไปด้วยป่าเต็ง-รัง ป่าเบญจพรรณและพัฒนาปรับปรุงเป็นแหล่งท่องเที่ยวตั้งแต่ปี 2540-ปัจจุบัน
เป็นลำธารน้ำตกขนาดเล็ก ที่เกิดจากเทือกเขาในพื้นที่หมู่ที่ 11, 8 ไหลลงสู่ลำคลองอิปัน บ้านฝ่ายท่า มีบรรยากาศร่มรื่น น้ำใสใหลเย็นตลอดปี โดยไม่เหือดเเห้งเหมาะสำหรับเป็นสถานที่ท่องเที่ยวเเละพักผ่อนหย่อนใจในวันหยุด หรือเที่ยวพักผ่อน กับครอบครัว
เขาหน่อ-เขาแก้ว อยู่ริมทางหลวงสายพหลโยธิน ช่วงนครสวรรค์ – กำแพงเพชร ในท้องที่ตำบลบ้านแดน อำเภอบรรพตพิสัย ระยะทางจากตัวจังหวัดประมาณ 45 กิโลเมตร และจากตัวที่ว่าการอำเภอบรรพตพิสัยประมาณ 18 กิโลเมตร เขาหน่อเป็นเขาหินปูนที่มีวัดเขาหน่ออยู่เชิงเขา มีบันไดขึ้นสู่ยอดเขาซึ่งเป็นจุดชมวิว ระหว่างทางมีถ้ำประดิษฐานพระพุทธรูปนอนองค์ใหญ่ เมื่อครั้งพระเจ้าอยู่หัวรัชกาลที่ 5 เสด็จภาคเหนือทางชลมารคสายแม่น้ำปิง เคยทรงประทับพักแรมที่นี่ ต่อมาจังหวัดได้สร้างพระบรมรูปไว้เป็นอนุสรณ์ บริเวณเชิงเขามีฝูงลิงจำนวนมาก คอยรับอาหารจากนักท่องเที่ยวที่มาเยือน นอกจากนี้เวลาเย็นจะมองเห็นฝูงค้างคาว ที่อาศัยอยู่ตามถ้ำน้อยใหญ่ในภูเขาบิน ออกไปหากิน ดูเป็นสายยาวสีดำอยู่บนท้องฟ้า ส่วนเขาแก้ว อยู่ในบริเวณใกล้เคียงกัน มีถ้ำหลายถ้ำซึ่งเป็นที่อยู่ของค้างคาวมากมาย ในเวลาเย็นใกล้พลบค่ำฝูงค้างคาวจะพากันบินออกหากิน ” พระพุทธเจ้าหลวง ” ได้เคยเสด็จประพาสบริเวณเขาหน่อเมื่อปี 2449 และต่อมาในปี 2452 ได้พระราชทานสิ่งของให้แก่หลวงพ่อแหยม วัดบ้านแดน ภายในวัดเขาหน่อมีจุดสำคัญต่างๆ ในการตามรอยเสด็จประพาสต้น ได้แก่ ” สระเสด็จ ” ที่เคยทรงน้ำ สิ่งพระราชทานจากรัชกาลที่ 5 ถวายแด่ หลวงพ่อเเหยม และพระบรมรูปรัชกาลที่ 5 สำหรับสักการะ
น้ำตกเขาน้ำโจนตั้งอยู่บริเวณ ตำบลเขาพระ อำเภอเมือง จังหวัดนครนายก เป็นน้ำตกเล็กๆที่มีพียง 2 ชั้น มีความสมบูรณ์ของธรรมชาติค่อนข้างสูง
อยู่บนเกาะสี่ ตั้งอยู่ใกล้กับที่ทำการอุทยานฯ สามารถเดินไปเองได้โดยไม่ต้องเหมาเรือ ที่นี่นอกจากจะมีแนวปะการังน้ำตื้นแล้วยังมีปลาสวยงามให้ชมอีกหลายชนิด
อุทยานแห่งชาติอยู่บริเวณเทือกเขาตะนาวศรี ติดกับเขตรักษาพันธุ์สัตว์ป่าทุ่งใหญ่นเรศวรดังนั้นจึงมีความหมากหลายทางด้านพืชพันธุ์และสัตว์ป่า
ยางพาราต้นแรกของประเทศไทย ตั้งอยู่ริมถนนก่อนเข้าสู่ตัวอำเภอกันตัง หน้าสหกรณ์การเกษตรกันตัง เป็นต้นยางรุ่นแรกที่พระยารัษฎานุประดิษฐ์ฯ เจ้าเมืองตรังได้นำมาปลูกไว้เพื่อบุกเบิกอาชีพสวนยางพาราของชาวตรัง เมื่อปี พ.ศ. 2442 ประมาณปี พ.ศ.2442 พระยารัษฎานุประดิษฐ์ฯ ซึ่งขณะนั้นดำรงตำแหน่งเจ้าเมืองตรัง ได้นำยางพาราจากมาเลเซียเข้ามาปลูกที่อำเภอกันตัง จังหวัดตรังเป็นแห่งแรก และต้นยางต้นดังกล่าวปัจจุบันก็ยังอยู่ ซึ่งตั้งอยู่ริมถนนก่อนเข้าสู่ตัวเมืองอำเภอกันตัง นับจากเริ่มปลูกครั้งแรกถึง พ.ศ.2548 ยางพาราไทย อายุครบ 106 ปี
หาดเทียน เป็นหนึ่งในชายหาดบนเกาะแสมสาร เป็นที่ตั้งของท่าเทียบเรือข้ามเกาะ เมื่อขึ้นเกาะแล้วจะมีเจ้าหน้าที่บรรยายให้ความรู้เกี่ยวกับเกาะแสมสารประมาณ 15 นาที หาดเทียนยาวประมาณ 500 เมตร ไม่มีโขดหินที่ชายหาด น้ำทะเลใส ทรายละเอียด สามารถลงเล่นน้ำได้ แต่ไม่ควรลงไปลึกเพราะมีหอยเม่นอยู่มาก มีชิงช้าเก๋ๆ ทำจากขอนไม้ลอยน้ำผูกไว้หลายอันให้ไกวเล่น หรือโพสต์ท่าถ่ายภาพแล้วเช็คอิน
หาดแม่น้ำ ตั้งอยู่ที่ ตำบลแม่น้ำ อำเภอเกาะสมุย เป็นชายหาดสวยงามที่บรรยากาศสงบเหมาะกับการพักผ่อน เล่นน้ำ มีหาดทรายขาวสะอาด บรรยากาศสบายๆ เงียบสงบหาดทรายทอดหาดตัวยาวราว 5 กิโลเมตร ชุมชนบริเวณนี้มีขนาดใหญ่พอสมควรมีการสร้างบ้านเรือนจำนวนมากตลอดแนวหาด สภาพบ้านเรือนค่อนข้างเจริญ เพราะมีท่าเรือไปยังเกาะพะงัน มีที่พัก โรงแรม รีสอร์ทและร้านค้าร้านอาหารจำนวนมาก มีร้านดำน้ำและร้านบริการอุปกรณ์กีฬาทางน้ำอยู่หลายแห่ง เหมาะกับนักท่องเที่ยวที่มีความสนใจในกิจกรรมการพักผ่อนที่หลากหลาย โดยมีทางลงสู่หาด 2 ทาง แต่นักท่องเที่ยวส่วนใหญ่นิยมใช้ทางหลักเพียงทางเดียวเนื่องจากมีการทำถนนลาดยางและเข้าถึงตัวหาดได้สะดวก
หาดหินที่มีหินทั้งขนาดใหญ่และเล็กอยู่มากมาย ไม่เหมาะ ที่จะเล่นน้ำ หาดหินงาม อยู่ติดกับ หาดสิชล หรือที่ชาวท้องถิ่นเรียกกันว่า หัวหินสิชล เป็นแหล่งท่องเที่ยวที่มีชื่อของเมืองสิชล ภูมิศาสตร์ของ หาดหินงาม มีลักษณะเป็นหาดหินโค้งยาวขนานกับแนวคลื่นที่ซัดน้ำทะเลเข้าสู่ชายฝั่ง หาดทรายสีนวลกลมกลืนกับโขดหิน ตัดกับสีน้ำทะเล รับเส้นขอบฟ้า ร่มรื่นด้วยทิวไม้บริเวณรอบ เหมาะที่สุดสำหรับคนชอบทะเล
ทะเลใน เป็นทะเลสาบกลางภูเขา เกิดจากหินปูนที่ยุบตัวในลักษณะเป็นวงรี ขนาดกว้าง 250 เมตร ยาว 350 เมตร ลึก 7 เมตร เนื้อที่ประมาณ 30 ไร่ อยู่ที่เกาะแม่เกาะ น้ำเป็นสีเขียวมรกต ล้อมรอบด้วยเขาหินปูน มีอุโมงค์ใต้น้ำเชื่อมต่อกับทะเลด้านนอก สันนิษฐานว่าเกิดจากการยุบตัวของหินปูนแล้วจมลงใต้น้ำไปชื่นชมทัศนียภาพอย่างใกล้ชิด โดยนั่งเรือยนต์จากที่ทำการไปประมาณ 15 นาที ทางอุทยานฯ ทำบันไดทางเดินลดหลั่นลงไปตามหลืบหิน มีสภาพกลมกลืนกับธรรมชาติ ก่อความเพลิดเพลินในการเดินทางให้ไม่รู้สึกเหน็ดเหนื่อย ล้อมรอบด้วยโขดเขาแมกไม้ปกคลุม เป็นแหล่งอาศัยของนกเงือก ปลาทะเล น้ำนิ่งใสสงบราวกระจกสีมรกต เป็นความงามที่ธรรมชาติซ่อนเร้นไว้กลางหุบเขา
ป็นหาดทรายขาวสะอาด สวยงาม มีความยาวตามริมฝั่งแม่น้ำโขงยาวประมาณ 2.5 กิโลเมตร เหมาะที่จะเป็นสถานที่พักผ่อนหย่อนใจ มีทิวทัศนัสวยงาม โดยที่กลางลำน้ำโขงตรงข้ามกับหาดทรายจะมีแนวโขลดหินเป็นแนวยาวที่ทำให้แม่น้ำโขงตามแนวโขลดหินดังกล่าว ไหลเชี่ยวเป็นอย่างมาก นอกจากนี้ยังมีทิวเขาภูงูของประเทศสาธารณรัฐประชาธิปไตยประชาชนลาว ที่ทอดยาวไปตามลำน้ำโขง นอกจากจะเป็นแหล่งท่องเที่ยวที่สวยงามแล้ว หาดสีดายังเป็นสถานที่ซึ่งประชาชนชาวอำเภอบุ่งคล้า จัดให้เป็นแหล่งอนุรักษ์ประเพณี วัฒนธรรมของชาวไทยไว้ คือ งานประเพณีสงกรานต์ของอำเภอบุ่งคล้า ซึ่งจัดทุก ๆ ปี ในระหว่างวันที่ 13 – 15 เมษายน โดยจัดให้มีพิธีรดน้ำดำหัวผู้สูงอายุและบุคคลที่สำคัญของอำเภอ ทำให้หาดสีดาเป็นที่ภาคภูมิใจของชาวอำเภอบุ่งคล้าเป็นอย่างยิ่ง
อุทยานแห่งชาติน้ำตกชาติตระการ มีพื้นที่ครอบคลุมอยู่ในท้องที่อำเภอชาติตระการ และอำเภอนครไทย มีเนื้อที่ 339,375 ไร่ ประกาศเป็นอุทยานแห่งชาติเมื่อวันที่ 2 พฤศจิกายน พ.ศ. 2530 สภาพพื้นที่ ทั่วไปเป็นเทือกเขาและภูเขาสูงสลับซับซ้อน อยู่ห่างจากตัวเมืองพิษณุโลก 145 กิโลเมตร สถานที่ท่องเที่ยวในอุทยานฯ ได้แก่ น้ำตกชาติตระการ นอกจากนี้ที่อุโมงค์ผาเลขมีร่องรอย ศิลปะยุคแรกของมนุษย์ คือ รอยแกะสลัก บนแผ่นหินเป็นสัญลักษณ์ต่างๆ ลักษณะคล้ายรูปสัตว์ น้ำตกชาติตระการ หรือ น้ำตกปากรอง ตั้งอยู่ที่บ้านปากรอง ตำบลชาติตระการ อำเภอชาติตระการ จังหวัดพิษณุโลกห่างจากตัวจังหวัดประมาณ 145 กิโลเมตร เป็นน้ำตกที่สวยงามมากในจังหวัดพิษณุโลก และน่าสนใจแห่งหนึ่ง ซึ่งมีด้วยกันทั้งหมด 7 ชั้น แต่ละชั้น ก็มีชื่อที่เรียก แตกต่างกันไป และมีความสวยสดงดงามตามลักษณะของภูมิประเทศ เช่น ชั้นที่ 1 ชื่อ มะลิวัลย์ เป็นลานน้ำขนาดใหญ่ ที่รองรับน้ำจากชั้นที่ 2 มีความสูงประมาณ 8 เมตร ซึ่งเป็นหน้าผาสูงชัน สามารถลงเล่นได้ บางจุดหากลึกมากก็จะมีป้ายแจ้งให้ทราบ ชั้นที่ 2 ชื่อ กรรณิการ์ ระยะทางขึ้นเขาซึ่งมีความลาดชั้นมาก ต้องใช้ความระมัดระวังในการเดินเท้า ความสวยงามจะแตกต่างจากชั้นที่ 1 เนื่องจากเป็นหน้าผาที่มีหินชั้นลดหลั่นกันไป สายน้ำจะมารวมกันในช่องหินซึ่งทะลุไปยังชั้นที่ 1 ในการขึ้นไปท่องเที่ยวยังชั้นที่ 2 ต้องใช้ความระมัดระวังเป็นอย่างยิ่ง หากพลัดตกลงไปในช่องหินอาจทำให้เกิดอันตรายได้ ชั้นที่ 3 ใช้เส้นทางได้ 2 ทาง ได้แก่ ปีนชั้นหินขึ้นไปสู่ชั้น 3 โดยตรง หรือเดินทางเท้าตามเส้นทางของอุทยาน ชั้นที่ 3 ชื่อ การะเกด สามารถให้นักท่องเที่ยวลงเล่นน้ำได้ ซึ่งลักษณะคล้ายอ่างน้ำขนาดใหญ่
วนอุทยานภูแฝก (แหล่งรอยเท้าไดโนเสาร์) ลักษณะภูมิประเทศเป็นภูเขาสลับกับเนินเขาไม่สูงนัก สภาพป่าเป็นป่าเต็งรังมีพันธุ์ไม้ชนิดต่างๆ เช่น ไม้มะค่าโมง ไม้เต็ง ไม้รัง ไม้ประดู่ และมีสัตว์ป่าที่พบเห็นได้ง่าย เช่นกระรอก กระแต อีเห็น กระต่ายป่า เป็นต้น พบรอยเท้าไดโนเสาร์ ประเภทเทอร์โรพอด 7 รอย จัดอยู่ในกลุ่มคาร์โนซอร์ชนิดกินเนื้อ อายุประมาณ 140 ล้านปี ปัจจุบันนั้นเห็นชัดเจนเพียง 4 รอย
เป็นลำน้ำสาขาที่มีขนาดใหญ่ของลำน้ำแม่ปิง ซึ่งไหลลงบรรจบกับลำน้ำปิงบริเวณเหนือเขื่อนภูมิพล การล่องแพจะเริ่มต้นที่ที่ทำการเขตรักษาพันธุ์สัตว์ป่าแม่ตื่น ในเขตอำเภอแม่ระมาด ซึ่งอยู่แยกจากทางสายแม่ระมาด-บ้านตาก ประมาณ กม. ที่ 30 ระยะทางประมาณ 12 กม. ล่องไปตามลำน้ำแม่ตื่น ผ่านกลางเขตรักษาพันธุ์สัตว์ป่าแม่ตื่น ซึ่งนอกจากจะได้ชมความงามตามธรรมชาติของป่าไม้ และนกนานาพันธุ์แล้ว ยังจะได้ผจญภัยกับการล่องแพผ่านเกาะแก่งตามลำน้ำแม่ตื่น อีกทั้งการพักผ่อนและสัมผัสชีวิตของชาวแพเหนือทะเลสาบแม่ปิง
น้ำตกเกาฟู ตั้งอยู่ในพื้นที่ของอุทยานแห่งชาติถ้ำผาไท เป็นน้ำตกที่เกิดจากลำห้วยแม่แก้ และค่อยๆ กั้นลำห้วย เบี่ยงทางน้ำ วางก้อนหิน สร้างขึ้นอย่างสวยงามนานนับสิบปีด้วยฝีมือชาวเขาเพียงคนเดียว ชื่อของน้ำตกตั้งตามชื่อชาวไทยภูเขา เกาฟุ ซึ่งเป็นผู้ค้นพบน้ำตกนี้เป็นคนแรก
เป็นจุดชมวิวบนยอดภูเขาระยะทางประมาณ 500 เมตร นักท่องเที่ยวสามารถมองเห็นหมู่เกาะอ่างทองได้ทั้งหมดในรูปลักษณ์ที่ดูแปลกตา การปีนต้องใช้ความระมัดระวังพอสมควร เนื่องจากมีความลาดชัน และความแหลมคมของหินปูนในช่วงสุดท้าย
น้ำตกตาดหลวงมีลักษณะเป็นโขดหินเรียงรายน้อยใหญ่ ซึ่งเกิดมาจากการกัดเซาะ ทำให้เกิดหินกร่อนเป็นโพรงอย่างสวยงามเป็นแหล่งท่องเที่ยวสำหรับประชาชนทั่ว ไปโดยเฉพาะในช่วงฤดูร้อนรวมถึงช่วงเทศบาลสงกรานต์ของทุกปี อยู่ห่างจากจังหวัดเชียงรายไปทางทางตะวันตกเฉียงใต้ 62 กิโลเมตร และอยู่ห่างจากอำเภอแม่สรวย ไปตามถนนสายแม่สรวย-ฝาง เป็นระยะทาง 12 กิโลเมตร
หาดคำสมบูรณ์อยู่ในบึงโขงหลง เป็นพื้นที่อนุรักษ์พันธุ์นก โดยเฉพาะนกน้ำที่ย้ายถิ่นเข้ามาในช่วงฤดูหนาว ทั้งห่านป่า นกเป็ดน้ำ นกยาง นกกระเต็น มีจุดดูนกอยู่ดอนสวรรค์ ซึ่งเป็นที่ตั้งของที่ทำการเขตห้ามล่าสัตว์ป่าบึงโขงหลง
เกาะมันกลาง เป็นธรรมชาติ ที่บริสุทธิ์เกาะมันกลางเป็นเนินเขา มีโขดหินและหาดทรายเล็กๆ ที่สวยงาม เกาะมันกลางอยู่ห่างจากเกาะมันในประมาณ 500 ม. มีหาดทรายอยู่ทางตอนเหนือของตัวเกาะ มีแหล่งชมปะการังน้ำตื้นที่น่าสนใจอยู่ทางด้านเหนือของเกาะ สามารถขึ้นเกาะแวะเที่ยวชมเล่นน้ำดำน้ำได้แม้จะไม่ได้พักกับรีสอร์ท ไม่มีกระแสไฟฟ้า และน้ำจืด แต่มีความสะดวกสบายขั้นพื้นฐาน รีสอร์ทจะต้องขนน้ำจืดขึ้นมาจากผืนดินใหญ่ และยังต้องปั่นกระแสไฟฟ้าใช้เองด้วย
ถ้ำลอด เป็นพื้นที่ที่มีลักษณะเป็นภูเขาหินปูน ยอดสูงสุด 236 เมตร มีหน้าผาสูงชันเว้าแหว่ง อันเกิดจากการกัดเซาะของน้ำฝนนับหลายล้านปี เกิดเป็นถ้ำต่างๆ มากมายทั่วบริเวณ ได้แก่ ถ้ำนเรศวร ถ้ำเรือ ที่มีหินงอกหินย้อยสวยงาม ถ้ำลอด ซึ่งสามารถเดินทะลุไปยังอีกด้านหนึ่งของภูเขาได้ เหมาะแก่การทัศนศึกษาเชิงนิเวศ
เดิมเรียกว่า แม่น้ำคง ต้นน้ำมาจากที่ราบสูงของธิเบต ไหลผ่านจีน พม่า เข้าสู่ประเทศไทย ลงสู่ทะเลอันดามันที่อ่าวเมาะตะมะ รวมระยะทาง 2,800 กิโลเมตร มีชื่อเรียกต่างกันไปตามแต่ละพื้นที่ที่ไหลผ่าน จีนเรียกแม่น้ำนี้ว่า นูเจียง พม่าเรียก ทาลวิน ไทยเรียก น้ำคง เป็นชื่อเรียกของคนในท้องถิ่น และเป็นเส้นแบ่งพรมแดนระหว่างประเทศไทยกับพม่า มีหมู่บ้านแม่สามแลบตั้งอยู่ฝั่งไทย มีชาวพม่า ไทยและแขกอินเดียผิวดำ (กะลา) อาศัยอยู่ ในอดีตแม่น้ำสาละวิน เป็นจุดขนสินค้าผ่านแดนที่คึกคักแต่ปัจจุบันซบเซาลงเนื่องจากปัญหาชายแดน และยังเป็นจุดลงเรือเพื่อเดินทางไปยังหมู่บ้านท่าตาฝั่งที่อยู่ทางทิศเหนือ หรือไปหมู่บ้านทางทิศใต้ คือ บ้านสบเมย ได้อีกด้วย
จุดชมลิง เป็นอีกแหล่งท่องเที่ยวหนึ่งที่ได้รับความสนใจจากคนในพื้นที่และนักท่องเที่ยวอย่างมาก เนื่องจากบริเวณดังกล่าวจะมีลิงออกมากินอาหาร ที่ชาวบ้านหรือนักท่องเที่ยวนำไปให้จำนวนมาก โดยลิงที่นี่จะเป็นลิงพันธุ์แสม ซึ่งปัจจุบันทางเทศบาลตำบลรัษฎาได้มีการจัดทำโครงการปรับปรุงสภาพภูมิทัศน์และสร้างแหล่งท่องเที่ยวศึกษาระบบนิเวศขึ้น เพื่อจะให้เป็นแหล่งท่องเที่ยวใหม่ รวมทั้งยังจะช่วยแก้ไขปัญหาลิงซึ่งอาศัยอยู่ในบริเวณป่าชายเลนดังกล่าว และป้องกันการเกิดอุบัติเหตุจากการที่ลิงออกมาหาอาหารกินอีกด้วย
ถ้ำลางจันทร์ เป็นถ้ำที่เข้าถึงได้ง่ายที่สุด โดยอาศัยทางหลวงหมายเลข 1095 (สบป่อง-แม่ฮ่องสอน) ที่ทอดตัวลัดเลาะที่ราบลุ่มระหว่างหุบเขา โดยตั้งอยู่ในเขตบ้านแม่ลางจันทร์ ต.สบป่อง อ.ปางมะผ้า จ.แม่ฮ่องสอน จุดสังเกตของการเดินทางก็คือ ถ้าหากมาจากสบป่อง ไม่ไกลจากโรงพยาบาลปางมะผ้า ท่านจะพบกับหน้าผาสูงชันทางด้านขวามือ จะมีป้ายเขียนว่า ถ้ำผีแมน (Coffin Cave) สิ่งที่จะต้องเตรียมไปคือไฟฉาย น้ำดื่ม และรองเท้าที่ไม่ลื่น ถ้ำลางจันทร์ตั้งอยู่บนหน้าผาของภูเขาหินปูน อยู่สูงเหนือพื้นที่ราบประมาณ 50 เมตร อยู่สูงเหนือระดับน้ำทะเลปานกลางประมาณ 700 เมตร สภาพพื้นที่โดยรอบเป็นป่าเบญจพรรณ สิ่งที่ทำให้หน้าผาแห่งนี้เป็นเสมือนหน้าผาศักดิ์สิทธิ์ของพิธีกรรมการปลงศพก็คือ ถ้ำที่เป็นสุสานล้วนตั้งอยู่บนหน้าผาที่ตั้งตระหง่านสูงชันซ่อนเร้นไม่ให้ผู้ใดเข้าถึงได้ง่าย แต่เมื่ออยู่ปากถ้ำสุสานกลับสามารถมองเห็น ภูมิประเทศได้กว้างไกล ไม่ว่าจะเป็นที่ราบหรือลำน้ำลางที่อยู่เบื้องหน้า ล้วนเข้าลักษณะที่คนในปัจจุบันเรียกว่าฮวงจุ้ยที่ดี นอกจากนี้หน้าผาแห่งนี้มิได้ประกอบด้วยถ้ำโลงไม้เพียงถ้ำเดียว แต่มีถ้ำที่มีโลงไม้มีอยู่ถึง 5 ถ้ำด้วยกัน รูปแบบหัวโลงก็มีลักษณะคล้ายคลึงกัน ในอดีตถ้ำลางจันทร์จึงอาจเป็นเพิงผาศักดิ์สิทธิ์ที่ใช้ปลงศพของคนในตระกูลเดียวกันก็เป็นได้ แต่สำหรับการท่องเที่ยวถ้ำลางจันทร์มีเพียง 2 ถ้ำ เท่านั้น ที่สามารถเข้าถึงได้สะดวก คือ ถ้ำลางจันทร์หมายเลข 1 และ 3 ถ้ำลางจันทร์หมายเลข 1 เป็นถ้ำที่ไปถึงก่อนถ้ำอื่น เส้นทางการเดินเริ่มจากเดินตามทางดินขนาดเล็ก ที่อยู่ติดถนนขึ้นภูเขามาประมาณ 100 เมตร ปีนไต่ลัดเลาะตามภูเขาผ่านแมกไม้ในป่า จุดที่ยากที่สุดจะเป็นการไต่ไปตามก้อนหินขนาดใหญ่ที่ถล่มลงมา แต่เมื่อผ่านจุดนี้ได้เมื่อแหงนหน้าขึ้นไปจะพบกับโลงไม้ตั้งอยู่บนเสา-คานบริเวณปากถ้ำ ปากถ้ำลางจันทร์หมายเลข 1 หันไปทางทิศตะวันตกเฉียงใต้ สามารถมองเห็นลำน้ำลางที่อยู่ห่างไปประมาณ 200-250 เมตร ถ้ำแห่งนี้มีโลงไม้เพียง 1 โลง แบ่งออกเป็นสองฝา สภาพค่อนข้างทรุดโทรม เพราะผ่านกาลเวลามาช้านาน แม้กระนั้นก็สามารถตั้งอยู่มาได้นับพันปีด้วยการทำเสาค้ำยันให้มั่นคง โดยสังเกตว่าที่โคนเสามีการเอาหินปูนมาอัดไว้ให้แน่น รูปแบบหัวโลงเป็นทรงเรขาคณิตทำเป็นรูปแท่งไม้ยาวยื่นออกมา ตัวโลงยาวประมาณ 3 เมตร ถ้าสังเกตให้ดีตามตัวโลง และเสาไม้มีร่องรอยการถากด้วยเครื่องมือโลหะ ตัวเสาโลงไม้ และเสาแสดงให้เห็นอย่างชัดเจนถึงร่องรอยถากไม้ ด้วยเครื่องมือโลหะ ถ้ำลางจันทร์หมายเลข 3 อยู่ห่างจากถ้ำลางจันทร์ 1 ไปทางทิศตะวันออกประมาณ 150 เมตร ต้องไต่ก้อนหินไปตามโพรงถ้ำขนาดเล็กทางทิศตะวันออก ซึ่งเป็นทางเข้าทางเดียว ถ้ำลางจันทร์หมายเลข 3 เป็นโถงถ้ำขนาดใหญ่ค่อนข้างมืด โดยเฉพาะในพื้นที่ส่วนในที่มีโลงไม้ โลงไม้ที่พบมีด้วยกัน 3 โลง แบ่งเป็นโลงไม้ขนาดใหญ่ 2 โลง ความยาวของตัวโลงประมาณ 5 เมตร หัวโลงเป็นแบบแท่งไม้ยาวแบบเดียวกับถ้ำลางจันทร์ 1 ส่วนโลงไม้อีกโลงอยู่ท้ายถ้ำเป็นโลงขนาดเล็กความยาวประมาณ 2 เมตร หัวโลงเป็นแท่งไม้สั้นขนาดเล็ก ที่พิเศษคือขอบของฝาโลงทำเป็นสันคิ้วขึ้นมา เพื่อให้โลงทั้งสองฝาสามารถ ประกบเข้ากันได้สนิท โลงขนาดเล็กนี้ไม่ได้ตั้งอยู่บนเสา-คานดังเช่นโลงขนาดใหญ่ แต่วางพาดอยู่บนหลืบหินของถ้ำ
สวนรุกขชาติ ๖๐ ปี ความสัมพันธ์ทางการทูตไทย-ลาว ตั้งอยู่ในท้องที่ตำบลหนองกอมเกาะ อำเภอเมือง จังหวัดหนองคาย ติดถนนมิตรภาพ มีระยะทางห่างจากสะพานมิตรภาพไทย-ลาว ๑ กิโลเมตร มีเนื้อที่ทั้งหมดประมาณ ๖๐ ไร่ สภาพภูมิประเทศเป็นที่ราบ ตรงกลางเป็นหนองน้ำธรรมชาติ ซึ่งเป็นพื้นที่ส่วนใหญ่ประมาณ ๘๐ เปอร์เซ็นต์ มีน้ำตลอดทั้งปี ในหนองน้ำมีพืชน้ำที่ขึ้นเองตามธรรมชาติ ได้แก่ บัวหลวง บัวแดง กก เป็นต้น หนองน้ำธรรมชาติ ใน สวนรุกขชาติฯ แห่งนี้ เป็นพื้นที่ที่รับน้ำจากเมืองหนองคาย จึงเป็นแหล่งระบายน้ำเพื่อป้องกันน้ำท่วมในตัวเมืองหนองคาย มีถนนโดยรอบ และมีการปลูกต้นไม้โดยรอบหนองน้ำ
เป็นเกาะขนาดเล็ก เป็นเกาะที่มีโขดหินสวยงามและมีหมู่บ้านชาวประมงกระจายอยู่รอบเกาะ ทางทิศตะวันออกมีหาดทรายขนาดเล็ก ๆ นักท่องเที่ยวสามารถเดินทางโดยเรือประมงจากบริเวณปากน้ำตะโก มีโฮมสเตย์สำหรับนักท่องเที่ยวที่ต้องการสัมผัสวิถีชีวิตชาวประมง
เป็นภูเขาขนาดเล็กมีถ้ำอยู่ภายในรอบๆ เขามีสระน้ำและป่าชุมชน เป็นสถานที่ใช้แข่งว่าวประจำปี เมื่อเร็วๆ นี้ องค์การบริหารส่วนตำบล (อบต.) จำนวนหลายแห่ง ได้รับเกียรติขึ้นไปยังทำเนียบรัฐบาล กรุงเทพมหานคร เพื่อรับเงินจำนวน 1 ล้านบาท จากกรมส่งเสริมการปกครองท้องถิ่น ที่ได้รับรางวัลจากการประกวด อบต. ตามหลักการบริหารจัดการที่ดี ประจำปี 2550 จาก พล.อ.สุรยุทธ์ จุลานนท์ นายกรัฐมนตรี ซึ่ง 1 ในนั้นก็คือ อบต.นาท่ามใต้ อำเภอเมือง จังหวัดตรัง
แหล่งเรียนรู้รอยเท้าไดโนเสาร์ท่าอุเทน ตั้งอยู่ที่ตำบลพนอม อำเภอท่าอุเทน จังหวัดนครพนม ทางหลวงแผ่นดิน 212 ท่าอุเทน–บ้านแพง ห่างจากอำเภอท่าอุเทน 27 กม.
เป็นน้ำตกที่สวยงาม มีสภาพป่าและทิวทัศน์ที่อุดมสมบูรณ์และสวยงามอีกแห่งหนึ่ง พื้นที่เป็นเทือกเขาสลับซับซ้อนทอดยาวตามแนวเหนือมาใต้ ได้แก่ เขาเหมน เขาทง เขาวังหีบ เขาพระเป็นต้น
เป็นเกาะที่มีหาดทรายขาวสะอาดที่สุดเกาะหนึ่งของหมู่เกาะช้าง จนมีชื่อเรียกอีกชื่อว่า เกาะทรายขาว อยู่ทางทิศใต้หน้าอ่าว สลักเพชร ใช้เวลาเดินทางจากท่าเรือ แหลมงอบประมาณ 2 ชั่วโมง เป็นเกาะที่มีหาดทรายขาวสะอาด และร่มรื่นด้วยต้นมะพร้าว บนเกาะมีที่พักสำหรับนักท่องเที่ยว
หมู่บ้านบางเกตุมีพื้นที่ด้านตะวันออกติดทะเลอ่าวไทย โดยมรหาดทรายที่ขาวสะอาด เป็นความยาวประมาณ 1000 เมตร โดยหาดยังมีความสวยงามและมีพืชพื้นถิ่น คือ ผักบุ้งทะเล และหอยเสียบ
ธารน้ำร้อนบ่อคลึง เป็นของเอกชน ผู้ค้นพบ คือ นายประยูร โมนยะกุล ค้นพบเมื่อ ปี พ.ศ. 2468 ธารน้ำร้อนบ่อคลึง เป็นแหล่งน้ำที่มีอุณหภูมิสูงกว่าร่างกายมนุษย์ไหลขึ้นมาจากใต้ดิน น้ำที่ขึ้นมาจากต้นธารอุณหภูมิประมาณ 60 องศาเซลเซียส น้ำร้อนที่นี่ไม่มีกลิ่นฉุน ไม่มีแร่ธาตุที่ระคายเคือง ใสสะอาด ประกอบด้วยธาตุคาร์บอน เกลือและแร่ธาตุอื่นๆ น้อยกว่า 1 กรัม/ลิตร เป็นน้ำพุร้อนส่วนใหญ่ที่พบในประเทศไทย มีน้ำร้อนไหลตลอดทั้งปี แม้ในฤดูแล้งปริมาณน้ำไหลจะน้อยลงบ้างไม่ถึงกับแห้ง
หนองอ้อนกกะโท อยู่ที่ตำบลศรีสำราญ อำเภอสองพี่น้อง ห่างจากจังหวัดประมาณ 35 กิโลเมตร จุดเด่น เป็นแหล่งน้ำธรรมชาติมีเนื้อที่ 200 ไร่ มีเกาะเป็นรูปแผนที่ประเทศไทย หนองน้ำมีศาลาเอนกประสงค์บนเกาะ เหมาะสำหรับเป็นสถานที่พักผ่อนหย่อนใจของประชาชน
อุทยานแห่งชาติภูผาเหล็กมีมีเนื้อที่ประมาณ 252,898 ไร่ หรือประมาณ 404 ตารางกิโลเมตร ครอบคลุมพื้นที่อำเภอส่องดาว อำเภอวาริชภูมิ อำเภอนิคมน้ำอูน อำเภอกุดบาก อำเภอภูพาน จังหวัดสกลนคร อำเภอวังสามหมอ จังหวัดอุดรธานี และอำเภอสมเด็จ อำเภอคำม่วง จังหวัดกาฬสินธุ์ ในพื้นที่ป่าสงวนแห่งชาติป่าดงพันนา ป่าดงพระเจ้า ป่าภูวง ป่ากุดไห ป่านาใน ป่าโนนอุดม ป่าบะยาว ป่าหัวนาคำ ป่าหนองหญ้าไชย และ ป่าแก้งกะอาม จากการสำรวจพื้นที่ป่าอนุรักษ์เพื่อจัดตั้งเป็นเขตอุทยานแห่งชาติภูผาเหล็ก ได้พื้นที่ รวมประมาณ 404 ตารางกิโลเมตร หรือ 252,898 ไร่ วันที่ 20 ธันวาคม 2525 ต่อมาเมื่อปี พ.ศ. 2537 นายผ่อง เล่งอี้ อธิบดีกรมป่าไม้ ได้มาตรวจราชการและเห็นความสำคัญของพื้นที่ดังกล่าว จึงมีบัญชาให้สำรวจเป็นอุทยานแห่งชาติ โดยใช้ชื่อว่า อุทยานแห่งชาติภูผาเหล็ก-ภูผาหัก ต่อมาในปีพ.ศ. 2539 ได้อนุมัติให้ตัดคำว่า ภูผาหัก ออกใช้ชื่อว่า อุทยานแห่งชาติภูผาเหล็ก เป็นต้นมา
ยอดดอยวาวเป็นจุดสูงสุดในอุทยานแห่งชาตินันทบุรี ในจังหวัดน่าน ด้วยความสูง 1674 เมตร จากระดับน้ำทะเล เป็นจุดชมวิวของทะเลหมอก และพระอาทิตย์ขึ้น พระอาทิตย์ตกได้อย่างสวยงาม ทิวทัศน์ทะเลภูเขาที่มองเห็นจากยอดดอยวาวก็สวยงามไม่แพ้ใคร ในช่วงหน้าหนาวประมาณเดือนพฤศจิกายน จะเป็นเวลาที่ต้นนางพญาเสือโคร่ง หรือซากุระดอย ที่เราเรียกกัน ออกดอกบานสะพรั่งไปทั้งต้น ระหว่างทางที่ขึ้นไปดอยวาวเห็นสีชมพูของต้นนางพญาเสือโคร่งมาแต่ไกล เป็นสิ่งดึงดูดนักท่องเที่ยวให้มาสัมผัสกับดอยวาวได้อย่างดี ดอยวาว เป็นสถานที่อีกบรรยากาศหนึ่งที่สุดยอดของเมืองน่าน
ผาช่อ เป็นปรากฏการณ์ทางธรรมชาติที่เกิดจากการกัดเซาะของลมและฝน จนทำให้แผ่นดินที่เชื่อกันว่าเมื่อหลายร้อยปีก่อนบริเวณแห่งนี้เคยเป็นเส้นทางเดินของแม่น้ำปิง สังเกตได้จากก้อนกรวดหินกลมมนกระจัดกระจายอยู่ในเนื้อดิน จนกระทั่งแม่น้ำปิงเปลี่ยนทิศทาง ไหลผ่านไปทางอื่น ตะกอนแม่น้ำปิงก่อตัวทับถมกันเป็นชั้นๆ และถูกกัดเซาะจนกลายเป็นหน้าผามีลวดลายสวยงาม มีลักษณะเป็นกำแพงและเสาหินขนาดใหญ่ตั้งเรียงรายเป็นบริเวณกว้าง ผาช่อเป็นหน้าผาสูงประมาณ 30-50 ม. นอกจากนี้บริเวณใกล้เคียงผาช่อภายในอุทยานแห่งชาติแม่วาง ยังมีเส้นทางเดินป่าชมทัศนียภาพที่สวยงาม รวมถึงน้ำตกอีกหลายแห่ง เช่น น้ำตกขุนป๊วย น้ำตกม่านฟ้า น้ำตกโป่งน้อย น้ำตกโป่งสมิด ฯลฯ
เขตรักษาพันธุ์สัตว์ป่าเวียงลอ มีจุดเด่นที่ทัศนียภาพที่สวยงาม โดยเฉพาะดงไม้ตะเคียน บริเวณแม่ห้วยทะลาย ตำบลพระธาตุขิงแกง อำเภอจุน จังหวัดพะเยา ต้นไม้มีขนาดใหญ่มากอยู่ในสภาพแวดล้อมที่เป็นธรรมชาติ เป็นที่ตื่นตาตื่นใจแก่ผู้ที่ไปเที่ยวชม นอกจากนี้มีสัตว์ป่าประจำท้องถิ่นที่ชุกชุมคือ นกยูง ภูมิประเทศเป็นป่าดงดิบ ป่าต้นน้ำอุดมสมบูรณ์ เป็นแหล่งอาศัยของสัตว์ป่าหายาก เช่น เลียงผา, กวาง, นกยูง, เนื้อทราย, ละอง, ละมั่ง, ไก่ฟ้าหลังขาว, นกแว่นสีเทา
สถานที่แห่งนี้เป็นศาสนสถานมาเป็นเวลายาวนาน สืบความไปถึงสมัยสมเด็จพระนารายณ์มหาราช ทรงเสด็จจากวังนารายณ์เมืองละโว้(ลพบุรี) ไปว่าราชการที่กรุงศรีอยุธยา ทรงผ่านประทับแรม ณ ถ้ำนารายณ์ … และสมเด็จพระเจ้าทรงธรรม ซึ่งทรงเสด็จมานมัสการรอยพระพุทธบาท ก็ได้เสด็จประทับพักแรมในถ้านารายณ์ ซึ่งมีอากาศเย็นสบายตลอดปี และจากจารึกอักษรผนังปากถ้ำก็ปรากฏหลักฐานว่า ถ้ำนี้ได้เคยเป็น ที่บำเพ็ญกุศลมาตั้งแต่สมัยอนุราธปุระ เมื่อกว่า 1,200 ปีมาแล้ว ผ่านความรุ่งเรืองและเสื่อมโทรมและฟื้นฟูขึ้นเป็นวัดตามประเพณีการปกครองแผ่นดินและ การสืบพระพุทธศาสนา
อ่าวเตล็ด เป็นอ่าวที่มีพื้นที่ทางทะเลตอนเหนือสุดของอำเภอขนอม ติดต่อกับอำเภอดอนสัก จังหวัดสุราษฎร์ธานี จึงทำให้เป็นอ่าวที่สามารถพบเห็นปลาโลมาสีชมพู ที่นักท่องเที่ยวนิยมมาล่องเรือเพื่อชมโลมา อ่าวเตล็ดเป็นอ่าวที่ถูกโอบล้อมด้วยภูเขาและเกาะต่างๆ อาทิเช่น เขาหลักซอ เขาพับผ้า เขาหัวช้าง เกาะถ้ำ เกาะทะลาย จึงทำให้มีสถานที่ท่องเที่ยวอยู่หลายแห่ง แต่ที่เป็นจุดน่าสนใจของอ่าวเตล็ด คือ ทะเลบริเวณอ่าวเมื่อเวลาน้ำขึ้น ปลาโลมาสีชมพูและสีเงินมักกระโดดขึ้นเหนือน้ำโชว์ตัวให้เห็นอยู่บ่อยครั้งสร้างความน่าตื่นตาตื่นใจให้กับนักท่องเที่ยว
น้ำตกเพชรจะขอ อยู่ในพื้นที่อุทยานคลองลาน เป็นน้ำตกขนาดกลางที่นับว่าสวยงามมากอีกแห่งหนึ่ง สายน้ำไหลลดหลั่นกันลงมาเป็นชั้นๆ ทั้งหมดสี่ชั้น แต่ละชั้นมีความสูงมากกว่า 30 เมตร โดยเฉพาะชั้นที่สี่ที่สามารถมองเห็นได้จากถนนด้านนอกเขตอุทยานฯ มีความสูงมากกว่า 70 เมตร แต่น้ำตกที่สวยงามนี้ไม่ได้อวดความงามได้ตลอดทั้งปี เพราะในฤดูแล้งน้ำจะน้อย บริเวณใกล้เคียงจะมีถ้ำเพชรนิยม เป็นถ้ำขนาดเล็ก มีเนื้อที่ประมาณ 20 ตารางวา การเดินทาง จากสามแยก เลี้ยวซ้ายไปคลองน้ำไหล ให้ตรงไปตามทางประมาณ 10 กิโลเมตร จะถึงหน่วยพิทักษ์อุทยานแห่งชาติที่ คล.3 (เพชรนิยม) จากนั้นเดินเท้าเข้าไปอีก 1.5 กิโลเมตร
แก่งเลิงจาน มีสวนสุขภาพแก่งเลิงจานที่กว้าง โล่ง ต้นไม้ใหญ่ร่มรื่น เหมาะแก่การพักผ่อนและการออกกำลังกาย มีการจัดงบประมาณเพื่อพัฒนาอ่างเก็บน้ำแก่งเลิงจานให้เป็นสถานที่ท่องเที่ยว อีกแห่งหนึ่งของจังหวัดมหาสารคาม มีการปรับปรุงรอบ ๆ เขื่อนคันดินให้กว้าง ปลูกต้นไม้ และจัดเป็นสวนสุขภาพตลอดคันความยาวของคันดิน สร้างพิพิธภัณฑ์ ศาลากลางน้ำ และอื่น ๆ เพื่อให้ผู้ที่ผ่านไปมาและนักท่องเที่ยวได้เยี่ยมชมและทัศนศึกษา เนื่องจากจังหวัดมหาสารคามมีสถานที่ท่องเที่ยวค่อนข้างน้อย และเป็นจังหวัดเดียวของภาคอีสานที่ไม่มีภูเขาเลย อ่างเก็บน้ำ แก่งเลิงจานจึงถูกใช้เป็นทั้งสถานที่พักผ่อนหย่อนใจ ควบคุมไปกับเป็นแหล่งน้ำที่ใ้ช้ในการประมง การเพาะปลูก นอกจากนี้ยังเป็นอ่างเก็บน้ำขนาดใหญ่ ภายในบริเวณเป็นที่ตั้งของสถานีประมง ทำการเพาะพันธุ์ปลาน้ำจืดให้หลายจังหวัดในภาคอีสาน หากท่านมีเวลาก็น่าไปพักผ่อนหย่อนใจและศึกษาธรรมชาติแถบนี้ดูนะครับ อ่างเก็บน้ำแก่งเลิงจาน ตั้งอยู่ทิศตะวันตกของตัวเมือง ตั้งอยู่ในเขตตำบลแก่งเลิงจาน อำเภอเมือง จังหวัดมหาสารคาม ถ้าเดินทางจาก บขส. มาตามเส้นทางไปอำเภอบรบือ จะห่างประมาณ 4 กิโลเมตร แต่คนมหาสารคามที่รู้ทางใ้ช้เส้นทางเลียบคลองสมถวิลไปจนเกือบสุดคลองด้านทิศตะวันตก ใ้ช้ระยะทางประมาณ 3 กิโลเมตรเท่านั้น อยู่ด้านหลังของสถาบันราชภัฏมหาสารคาม บริเวณโดยรอบของแก่งเลิงจานมีทิวทัศน์สวยงาม ในวันหยุดประชาชนนิยมไปพักผ่อนกันมาก
เกาะคอเขา อ.ตะกั่วป่า เป็นเกาะที่อุดมสมบูรณ์ด้วยป่าไม้ เช่น เกาะระ บางแห่งก็เป็นเกาะที่อยู่ใกล้กับชายฝั่ง เช่น เกาะทุ่งนางดำ เป็นต้น เกาะเหล่านี้ จึงเป็นทางเลือกใหม่ของการท่องเที่ยวเส้นทางธรรมชาติอีกแห่งหนึ่งของ จ.พังงา
หาดท้องศาลา เป็นหาดที่อยู่บริเวณชุมชนที่ใหญ่ที่สุดของอำเภอเกาะพะงัน เป็นศูนย์กลางของ การติดต่อ ค้าขายของธุรกิจต่างๆ มีอ่าวจอดเรือที่สวยงาม ในตลาดมีห้องแถว เรียงรายอยู่ทั้งสองข้างถนน มีธนาคาร บริษัทนำเที่ยว โรงแรม ร้านอาหาร และเป็นจุดเริ่มต้นในการไปเที่ยวยังที่ต่างๆ ของอำเภอ มีทั้งเรือเฟอร์รี่ เรือด่วน รถรับส่งนักท่องเที่ยวจากสุราษฎร์ หรือจากเกาะสมุยหรือจากเกาะเต่า ชื่อ ท้องศาลา เกิดจากสมัยก่อนเมื่อ พ.ศ. 2427 ได้สร้างศาลาหลังหนึ่งบริเวณใกล้สะพานท่าเรือ เรียกว่าทำเนียบ (ศาลาที่ว่าการ) เพราะเป็นศาลาที่เจ้าเมืองไชยาใช้ว่าการและพักผ่อน
เขาห้อง เป็นภูเขาเล็กใหญ่ เรียงราย สลับซับซ้อน นักท่องเที่ยวไม่ค่อยนิยมแวะเข้าไปเพราะว่าอยู่นอกเส้นทาง การเดินทางไปเที่ยวชมต้องเลือก เวลาให้เหมาะกับระดับน้ำทะเลขึ้นลง ถ้าน้ำมากก็ขาดความงามไป ถ้าน้ำน้อยก็ต้อง อาศัยเรือเล็กเข้าไป
